Lêkolînek destnîşan dike ku di dermankirina nîşanên ADHD de di navbera mîkrodozkirina LSD û placebo de cûdahiyek girîng tune.
Feydeyên têgihîştî yên mîkrodozkirinê ji bo nexweşiya kêmbûna baldarî ya hîperaktîvîteyê (ADHD) belkî bêtir ji hêviyên ji bandorên dermankolojîk ên rastîn derdikevin. Ev yek ji lêkolînek nû ya ku ji hêla Nexweşxaneya Zanîngehê ya Baselê li Swîsre û Zanîngeha Maastricht a Hollandayê ve hatî weşandin diyar dibe. JAMA Psychiatry.
Fêmkirina ADHD û Zehmetiyên Dermankirinê
ADHD nexweşiyek neuro-pêşveçûnek hevpar e ku bi qasî 2,6% ji mezinan li çaraliyê cîhanê bandor dike. Nexweşî bi nîşaneyên bêbaldarî, hîperaktîvîtî, û impulsivity, ku bi fonksiyona rojane, performansa pîşeyî, û kalîteya jiyanê ya giştî re asteng dike, tête diyar kirin. Her çend dermanên dermankolojîk ên ku wekî stimulant û nestimulant têne dabeş kirin dermankirina standard in, ew bi gerdûnî ne bi bandor in. Lêkolîn nîşan didin ku heya 40% ji nexweşan kontrolek têra nîşanan bi dest naxin û gelek nexweş bi bandorên aliyî re rû bi rû dimînin ku dibin sedema qutkirina dermanan.
Ji ber van pirsgirêkan, eleqeyek mezin di vekolîna dermankirinên alternatîf ên ji bo ADHD, tevî mîkrodozkirina psîkodelîk heye.
Microdosing çi ye?
Microdosing tê wateya pratîka girtina dozên piçûk ên psîkodelikan, wek lîsergîk asîda diethylamide (LSD) an psilocybin, bi mebesta başkirina fonksiyona cognitive an sivikkirina nîşanên derûnî bêyî hilberîna bandorên psîkoaktîf. Bi gelemperî, mîkrodozek LSD di navbera 5 û 20 μg de ye, û bikarhêner bi gelemperî her çend rojan carekê di heyama çend hefteyan de nexşeyek dozkirinê dişopînin. Raporên anekdotîkî û lêkolînên xwezayî destnîşan dikin ku mîkrodozkirina LSD-ê dibe ku nîşanên ADHD-ê, wekî bêhişbûn û impulsivity kêm bike, lê delîlên klînîkî yên kontrolkirî kêm dimînin.
Lêkolînên xwezayî
Lêkolînên xwezayî di cîhana rastîn de bêyî manipulasyona ceribandinê têne kirin, bi gelemperî daneyên çavdêriyê û encamên xweser têne bikar anîn.
Piraniya delîlên ji bo mîkrodozkirina di ADHD-ê de ji çêtirkirinên xwe-raporkirî û daneyên çavdêriyê têne, ku lêbelê nebûna kontrolên hişk ên ku ji bo avakirina têkiliyên sedemî hewce ne. Vekolînek birêkûpêk a vê dawîyê ya lêkolînên mîkrodozê hewcedariya ceribandinên kontrolkirî yên rasthatî ronî kir ku îdiayên bandorkeriyê rast bikin.
Lêkolîna Klînîkî ya Mîkrodozkirina LSD
Ji bo vekolînê ka mîkrodozkirina LSD dikare nîşanên ADHD baştir bike, lêkolîner ceribandinek klînîkî ya hişk pêk anîn da ku ewlehî û bandora wê binirxînin. Armanca lêkolînê ev bû ku diyar bike ka feydeyên têgihîştî yên mîkrodozkirinê di bin çavdêriya zanistî de ne an gelo ew tenê ji hêla hêviyan ve têne rêve kirin.
Dr. Lorenz Müller, mamosteyek li Beşa Zanistên Dermansaziyê li Zanîngeha Baselê, û hevalên wî ceribandinek klînîkî ya rasthatî ya qonaxa 2A ya bi cîhêbo-kontrolkirî, du-kor pêk anîn. Lêkolîn şeş hefte dom kir û 53 beşdarên mezin, ji 18 heta 65 salî, yên ku bi ADHD-ya navîn û giran re hatibûn teşhîs kirin, kir.
Nirxandina LSD-doza kêm ji bo ADHD
Beşdar bi rêkûpêk di rêjeyek 1:1 de hatin dabeş kirin da ku 20 μg LSD an jî cîhêbo werbigirin, heftê du caran di bin çavdêriyê de. Dûv re ew bi karanîna Pîvana Rêjeya Nîşaneyên Lêkolînerê ADHD-a Mezinan hatin nirxandin. Nîşaneyên ADHD-ê yên xwe-raporkirî û çavdêr-nirxandinî jî bi karanîna pîvanên pîvana standardkirî hatine tomar kirin. Encamên ewlehiyê hatin şopandin, tevî bûyerên neyînî û pîvanên tenduristiya laşî.
Hem komên LSD û hem jî cîhêbo di şeş hefteyan de kêmbûnek girîng di nîşanên ADHD de nîşan dan. Lêbelê, di navbera her du koman de ji hêla îstatîstîkî ve cûdahiyek girîng tune.
"Tevî ku rêveberiya LSD-ya kêm-doza dubare di cîhek nexweşxaneyê de ewledar bû, ew li gorî cîhêbo di baştirkirina nîşanên ADHD-ê di mezinan de bi bandor nehat xuyang kirin," nivîskaran nivîsand.
Bandorên aliyî yên herî gelemperî ku hatine ragihandin serêş, gêjbûn, westandin, bêxewî, û guhertinên dîtbarî bûn, lê ti bandorên alîgir ên cidî nehatin ragihandin.
"Mikrodozek nisbeten bilind hate hilbijartin da ku şansê tesbîtkirina bandor û bandorek erênî zêde bike. Ji ber vê yekê, em ne gengaz dibînin ku doz pir kêm be ku bandorker be," nivîskaran zêde kirin.
Gelek beşdaran, tewra yên di koma cîhêboyê de, bawer kirin ku wan LSD wergirtiye, ku dibe ku bandor li pêşkeftinên wan ên xwe-rapor kiribe. Nivîskaran destnîşan kir ku beşdarên ku bawer dikirin ku wan LSD wergirtine kêmkirina nîşanên ADHD-ê ji yên ku rast texmîn dikirin ku wan cîhêbo werdigirin rapor kirin.
Encamên microdosing LSD ji bo dermankirina ADHD
Encamên vê lêkolînê têgihîştina ku mîkrodozkirina LSD dikare bi bandor nîşanên ADHD-ê kêm bike nakok dike.
Nivîskaran got: "Van encam gumanan li ser pratîka anecdotal dixe û girîngiya ceribandinên bi cîhbo-kontrolkirî di lêkolîna mîkrodozkirina psîkodelîk de ronî dike."
Bersiva cîhêbo ya bihêz dibe ku ji hêla hêviyên bilind û vegirtina medyayê ya berfireh li ser feydeyên potansiyel ên mîkrodozkirina psîkodelîk bandor bû, nivîskaran got. Rastiya ku gelek beşdarên di koma placebo de bawer kirin ku wan LSD wergirtiye û di dûv re jî pêşveçûnên nîşanan rapor kirin, bandora pêşdaraziya bendewariyê destnîşan dike.
"Feydeyên têgihîştî yên mîkrodozkirina psîkodelîk dibe ku ji hêviyên bêtir ji bandorên dermankolojîk ên pêkhateya psîkodelîk bi xwe re be," wan zêde kir.
Lêkolîna pêşeroj divê li ser vekolîna rêgezên dozkirina alternatîf, wek dozên kêmtir an cûrbecûr nexşeyên rêvebirinê, û formên din ên psîkodelîkan, tevî psilocybin, hûr bibe.
Digel ku mîkrodozkirin mijarek balkêşiya gelemperî dimîne, tenê lêkolînên klînîkî yên kontrolkirî dikarin bandor û ewlehiya wê ya rastîn diyar bikin.
Çavkaniyê: technologynetworks.com


