Strona Główna Konopie indyjskie Najlepsze badania nad marihuaną w zeszłym roku w 2020 roku

Najlepsze badania nad marihuaną w zeszłym roku w 2020 roku

drzwi narkotyk

Najlepsze badania nad marihuaną w zeszłym roku w 2020 roku

W kwietniu studentka ze Stanów Zjednoczonych poprosiła o dodatkowe odroczenie zadania, powołując się na ogromną presję w sklepie, w którym pracowała. Kpiąc z możliwości przyłapania jej na kłamstwie, nauczyciel powiedział: „Które firmy są otwarte teraz, kiedy rząd chce jak najczęściej przebywać w domu?”. Odpowiedziała z pełną szczerością: „W sklepie z chwastami w pobliżu kampusu, w tej chwili pracujemy po godzinach”.

Rzeczywiście, gdy wydawało się, że świat zupełnie się zatrzymał, puls przemysłu konopnego faktycznie się wzmocnił. Podczas gdy wiele badań nad konopiami indyjskimi było tymczasowo utrudnionych, ponieważ uniwersytety spieszyły się z opracowaniem protokołów COVID-19, badania kontynuowano.

Chociaż liczba publikacji związanych z konopiami indyjskimi była w 2020 r. Niższa niż rok wcześniej (a co nie, z wyjątkiem indeksów giełdowych?), Naukowcy nadal odkrywają tajemnice tej cudownie fascynującej rośliny.

Oto niektóre z interesujących najważniejszych historii badawczych dotyczących konopi indyjskich w 2020 r. (I dla przypomnienia, uczeń, o którym mowa, otrzymał ułaskawienie od nauczyciela)

Popraw nasze zrozumienie systemu endokannabinoidowego

Układ endokannabinoidowy został odkryty dopiero w latach 1. XX wieku, co czyni go stosunkowo nowym systemem, w którym wiele pozostaje nieznanych. Dwa receptory w układzie endokannabinoidowym, CB2 i CBXNUMX, są podobne, ale działają bardzo różnie. W rezultacie trudno było znaleźć leki, które selektywnie aktywują jeden nad drugim.

Świętym Graalem leku na bazie kannabinoidów byłby ten zaprojektowany do leczenia zaburzeń neurodegeneracyjnych i bólu, a także zapewniania neuroprotekcji poprzez selektywną aktywację receptorów CB2 bez aktywacji receptorów CB1, co zwiększa korzyści płynące ze stosowania leku. wysoka. Aby to zrobić, projektanci leków muszą wiedzieć, jak wyglądają oba receptory, gdy odpoczywają i kiedy są aktywowane. Problem z tym polega na tym, że są bardzo małe.

W tym roku naukowcom udało się w końcu zrobić zdjęcia receptorów CB1 i CB2 w różnych stanach aktywacji przy użyciu metody, która wystrzeliwuje elektrony do receptorów i mierzy ich odbijanie. Był to duży postęp i mam nadzieję, że te zdjęcia można wykorzystać do opracowania konkretnych leków, które wykorzystają ogromną moc układu endokannabinoidowego.

Receptory CB1 i CB2 również odgrywają konkurencyjną rolę w nagradzającym działaniu konopi. Według badań opublikowanych pod koniec 2020 roku, receptory CB1 są odpowiedzialne za przyjemną naturę niskich ilości THC, ale skutki wysokich dawek stają się awersyjne z powodu aktywacji receptorów CB2. Aktywując te receptory CB2, zmniejsza się ilość dopaminy, substancji chemicznej w mózgu, która koduje informacje o tym, czego doświadczyłeś jako dobre, dzięki czemu możesz to sprawdzić i ponownie doświadczyć. To przeciwdziała wzmacniającym dopaminę efektom aktywacji receptorów CB1.

Dlatego badanie sugeruje, że twój haj i chęć jego poszukiwania jest wynikiem bitwy między twoimi receptorami CB1 i CB2: Kiedy receptory CB1 są bardziej aktywowane, chcesz znowu tego haju. Wskazuje to na dodatkową użyteczność leków ukierunkowanych na receptor CB2 jako potencjalnych terapii zaburzeń związanych z używaniem substancji.

Uzyskanie większej legalności dla konopi indyjskich w leczeniu przewlekłego bólu

Wielu lekarzy niechętnie poleca marihuanę jako środek przeciwbólowy ze względu na brak „dobrych” badań, czyli dowodów z podwójnie ślepych badań klinicznych kontrolowanych placebo, które są złotym standardem w badaniach klinicznych.

Chociaż błędne jest stwierdzenie, że takie badania nad marihuaną nie istnieją, liczba badań dotyczących konopi nie obejmuje ogromnej ilości w literaturze medycznej. Jednak w 2020 r.opublikowano dwa małe badania o złotym standardzie, które potwierdzają właściwości przeciwbólowe marihuany w przypadku bólu przewlekłego.

Een studie wykazali, że olejek 48:1 THC:CBD podawany podjęzykowo w postaci nalewki znacząco poprawił jakość życia kobiet cierpiących na fibromialgię, formę przewlekłego bólu, który jest bardzo trudny do leczenia. Pacjenci ci spożywali średnio 4,4 mg THC dziennie i zgłaszali, że ich ból zmniejszył się o połowę, poprawiła się ich zdolność do wykonywania pracy, a ich nastrój znacznie się poprawił w porównaniu z osobami, którym podawano placebo. Podkreśla to obiecujące efekty zaledwie umiarkowanej dawki THC w leczeniu tego wyniszczającego schorzenia.

Een drugie badanie przetestowali wykonalność systemu dostarczania THC podobnego do inhalatora u pacjentów z przewlekłym bólem neuropatycznym. Chociaż naukowcy przyglądali się tylko pojedynczemu ostremu porodzie, niewielka dawka THC wynosząca 1 mg była wystarczająca, aby zmniejszyć ból w porównaniu z placebo, a korzyści utrzymywały się przez ponad dwie godziny.

Wszystkie te badania potwierdzają korzyści płynące z THC w leczeniu objawów bólu przewlekłego. Należy podkreślić, że korzyści te osiągnięto przy małych lub umiarkowanych dawkach THC, co jest ważne, aby uniknąć tolerancji na lek i prawdopodobnej utraty jego korzyści terapeutycznych.

Badania nad marihuaną pokazują, że THC niekoniecznie powoduje lenistwo

Wielu sportowców decyduje się na marihuanę, aby poprawić swoje wyniki, zwiększyć przyjemność i wspomóc regenerację. Ale w przeciwieństwie do propagandy ery Reefer Madness, marihuana była tradycyjnie postrzegana jako bardzo leniwa.

Badania nad marihuaną pokazują, że THC niekoniecznie powoduje lenistwo (img)
Badania nad marihuaną pokazują, że THC niekoniecznie powoduje lenistwo (AFB)

Pomimo niektórych kampanii antynarkotykowych wpływ THC na motywację do udziału w treningu wytrzymałościowym nie jest dobrze poznany. Wiemy, że receptory CB1, główne cele THC w mózgu, które silnie indukują, odgrywają ważną rolę w motywacji, ale wpływ samego THC jest nieznany.

Aby lepiej zrozumieć wpływ THC na motywację do ćwiczeń, francuscy naukowcy wyszkolili myszy, aby uderzały nosem w dźwignię, aby odblokować koło do biegania. Okazało się, że THC nie miało wpływu na preferencje myszy do biegania, na to, jak ciężko pracowały, aby uzyskać dostęp do koła, ani na ich wydajność podczas biegania. Odkrycia te sugerują, że THC nie wpływa na motywację do ćwiczeń i obala przekonanie, że palenie trawki sprawia, że ​​jesteś leniwy.

Autorzy badanie odkryli jednak, że genetyczna eliminacja receptorów CB1 myszy zmniejszyła ich preferencje do biegania. Jest to ważne, ponieważ nadmierne spożycie THC może wywołać tolerancję, która jest postrzegana jako osłabienie działania THC i wiąże się z redukcją receptorów CB1.

Sugeruje to, że motywacja może spaść przy częstym używaniu marihuany bogatej w THC. Jednak zwykłym konsumentom wydaje się, że kilka trafień nie powstrzyma Cię przed bieganiem kilometrami.

Kannabinoidy mogą leczyć objawy choroby Parkinsona

W ciągu ostatniej dekady naukowcy badali rolę CBD i THC w spowalnianiu postępu chorób mózgu związanych z wiekiem, takich jak choroba Alzheimera. Niedawno zaczęli badać ich wpływ na objawy choroby Parkinsona i odkryli, że kannabinoidy mogą pomóc złagodzić niektóre objawy.

Na przykład drżenie jest głównym objawem choroby Parkinsona, który może nasilać się w okresach stresu, i sugerowano, że niepokój i obniżające stres działanie CBD mogą pomóc złagodzić drżenie. Aby to sprawdzić, brazylijscy naukowcy przeprowadzili podwójnie ślepą próbę, kontrolowaną placebo studie z CBD u pacjentów z chorobą Parkinsona podczas symulowanego testu wystąpień publicznych. Używając akcelerometru do pomiaru wielkości drżenia, odkryli, że pojedyncza dawka 300 mg CBD zmniejszyła zarówno niepokój, jak i drżenie w porównaniu z placebo. Wyniki te sugerują, że CBD może pomóc złagodzić drżenie u pacjentów z chorobą Parkinsona podczas stresujących sytuacji.

Dwa inne podstawowe objawy choroby Parkinsona to spowolnienie ruchu i sztywność. Aby leczyć te objawy, pacjentom zwykle przepisuje się lek o nazwie L-DOPA (jest to ten sam lek, który jest używany w książce i filmie Przebudzenia występuje). Problem z tym lekiem polega na tym, że może on prowadzić do niepożądanych ruchów zwanych „dyskinezami”. Tak więc, chociaż L-DOPA może umożliwić pacjentowi z chorobą Parkinsona łatwiejsze poruszanie się, może przechylić równowagę w innym kierunku i powodować niepożądane ruchy.

Co ciekawe, istnieje kilka sposobów blokowania tych niepożądanych ruchów, takich jak blokowanie receptorów CB1 i aktywacja receptorów CB2. Na szczęście THCV (tetrahydrokannabiwaryna), jeden z wielu kannabinoidów wytwarzanych przez konopie indyjskie, odpowiada profilowi ​​farmakologicznemu potrzebnemu do łagodzenia dyskinez.

Hiszpańscy naukowcy przetestowany użyteczność THCV bezpośrednio przeciwko dyskinezom wywołanym przez L-DOPA w mysim modelu choroby Parkinsona. Ujawnili, że THCV spowolniło działanie L-DOPY na ruchy dyskinetyczne i zmniejszyło ich intensywność, gdy była obecna. Odkrycia te sugerują, że THCV może przynosić obiecujące dodatkowe korzyści w porównaniu z L-DOPĄ, zmniejszając niepożądane ruchy i podkreślają obietnicę terapii choroby Parkinsona opartej na kannabinoidach.

Odkrył naturalny kannabinoid podobny do THC

Naukowcy badali skład konopi od prawie stu lat, identyfikując do tej pory prawie 150 kannabinoidów. To ekscytujące, gdy odkrywa się nowy kannabinoid, ponieważ, podobnie jak niedawno odkryte mumie egipskie, nowe kannabinoidy służą jako wskazówki do lepszego zrozumienia tajemnicy stojącej za zakresem działania rośliny.

Włoscy naukowcy wyizolowali nowy kannabinoid, THCP (tetrahydrokannabiphorol) ze szczepu FM2 i przetestowano zdolność wiązania się z receptorami endokannabinoidowymi i wpływania na zachowanie myszy. THCP naśladuje tradycyjne efekty powodowane przez THC i wydaje się działać silniej niż to, co inni donoszą o THC. Znalazło to odzwierciedlenie w wysokim powinowactwie do receptorów endokannabinoidowych CB1 i CB2, które są niezbędne do ukamienowania, zmniejszenia bólu itp.

W porównaniu z kilkoma badaniami okazuje się, że THCP wiąże się z receptorami CB30 około 1 razy szybciej iz receptorami CB6 2 razy szybciej niż THC. Chociaż nie oznacza to, że THCP daje 30 razy więcej niż THC, oznacza to, że nawet niewielkie ilości THCP są możliwym winowajcą, dlaczego różne szczepy mają różne efekty odurzające, nawet jeśli mają taką samą zawartość THC. Aby tak się stało, wciąż pozostaje wiele pytań, na które należy odpowiedzieć. Na przykład ile trafia do mózgu? W każdym razie miej oko na więcej informacji na temat THCP w nadchodzących latach.

Źródła, w tym CannabisIndustry (EN), Leafly (EN), Średni (EN)

Powiązane artykuły

Zostaw komentarz