LSD en psilocybine worden vaak onder dezelfde noemer van klassieke psychedelica geplaatst, maar nieuw hersenonderzoek laat zien dat de twee middelen de hersenen niet simpelweg op dezelfde manier beïnvloeden.
Onderzoekers uit Denemarken ontdekten dat LSD de totale bloedtoevoer naar de hersenen verhoogde, terwijl eerder verzamelde gegevens met psilocybine juist een afname lieten zien.
De nieuwe analyse kreeg op 28 oktober aandacht en is gebaseerd op onderzoek dat deze maand in Nature Neuroscience werd gepubliceerd.
LSD rechtstreeks zichtbaar gemaakt in het brein
De onderzoekers combineerden PET- en MRI-scans om te bekijken wat LSD daadwerkelijk in de menselijke hersenen doet.
Elf gezonde vrijwilligers kregen verschillende LSD-doses tussen 25 en 200 microgram. Van zeven deelnemers konden tijdens de piek van de ervaring voldoende hoogwaardige hersenscans worden verzameld.
Met PET-scans konden onderzoekers meten hoeveel van de belangrijke serotonine-2A-receptoren door LSD werden bezet.
LSD bleek zeer sterk aan deze receptoren te binden. Tegelijkertijd nam de globale bloedtoevoer naar de hersenen toe.
Psilocybine laat tegenovergesteld patroon zien
De wetenschappers vergeleken de LSD-resultaten vervolgens met eerdere data van 25 mensen die psilocybine hadden gekregen.
Daar ontstond een opvallend verschil.
Bij LSD nam de globale hersendoorbloeding toe terwijl de algemene functionele connectiviteit afnam. Bij psilocybine zagen onderzoekers juist minder bloedtoevoer en een toename van globale connectiviteit.
Dat suggereert dat twee middelen die allebei sterk via de 5-HT2A-receptor werken toch verschillende fysiologische patronen in het brein kunnen veroorzaken.
LSD-effect loopt achter op hoeveelheid in bloed
De onderzoekers zagen bovendien een opmerkelijk tijdseffect.
De hoeveelheid LSD in het bloed liep niet precies gelijk met de intensiteit van de psychedelische ervaring. Zelfs wanneer de concentratie van het middel alweer daalde, konden subjectieve effecten nog sterk blijven.
Dat kan iets zeggen over de langdurige interactie tussen LSD en serotonine-receptoren.
Kleine onderzoeksgroep
De studie is technisch indrukwekkend, maar klein. Slechts zeven deelnemers leverden volledige scaninformatie tijdens de LSD-fase.
De resultaten zeggen bovendien nog niets over therapeutische werkzaamheid bij depressie of andere aandoeningen.
Ze laten vooral zien dat psychedelica die vaak als vergelijkbaar worden beschouwd op belangrijke punten verschillend kunnen werken.
Conclusie
LSD en psilocybine richten zich allebei op serotonine-2A-receptoren, maar lijken de bloedtoevoer en functionele organisatie van de hersenen op verschillende manieren te beïnvloeden.
Dat verschil kan uiteindelijk belangrijk worden bij het ontwikkelen van psychedelische behandelingen waarbij onderzoekers steeds preciezer willen weten welk middel voor welke toepassing geschikt is.
Bronnen: Nature Neuroscience en Medical Xpress
