Een belangrijk vraagstuk binnen psychedelicaonderzoek is of de therapeutische effecten van psilocybine losgemaakt kunnen worden van de psychedelische ervaring zelf. Nieuw onderzoek in Nature Neuroscience brengt dat idee een stap dichterbij.
Wetenschappers ontdekten dat specifieke serotonine-receptoren in een bepaalde groep hersencellen cruciaal zijn voor de neuroplastische effecten van psilocybine, maar niet noodzakelijk voor de hallucinogene effecten.
Zelfde receptor, andere hersencellen
Psilocybine werkt grotendeels via de 5-HT2A-receptor. Tot nu toe was echter onduidelijk welke hersencellen verantwoordelijk zijn voor welke effecten.
De onderzoekers richtten zich op zogenoemde laag-5-piramidale neuronen in de hersenschors. Wanneer de 5-HT2A-receptoren specifiek in deze cellen werden beïnvloed, veranderde de manier waarop psilocybine nieuwe verbindingen tussen zenuwcellen stimuleerde.
Opvallend genoeg verdwenen hallucinatie-achtige gedragingen niet op dezelfde manier.
Dat suggereert dat de neuroplasticiteit en psychedelische ervaring mogelijk via gedeeltelijk verschillende hersencircuits verlopen.
Interessant voor nieuwe medicijnen
Neuroplasticiteit — het vermogen van de hersenen om verbindingen aan te passen en nieuwe verbindingen te vormen — wordt gezien als een mogelijk belangrijk onderdeel van de therapeutische werking van psychedelica.
Als onderzoekers beter begrijpen welke cellen daarvoor verantwoordelijk zijn, kan dat uiteindelijk helpen bij de ontwikkeling van geneesmiddelen die bepaalde effecten van psychedelica nabootsen zonder dezelfde sterke psychedelische ervaring te veroorzaken.
Dat is echter nog toekomstmuziek.
Voorlopig vooral fundamenteel onderzoek
De studie werd uitgevoerd met experimentele modellen en bewijst niet dat bij mensen de therapeutische werking van psilocybine volledig van de psychedelische ervaring kan worden gescheiden.
Ook is nog niet vastgesteld hoeveel van het klinische effect van psilocybine daadwerkelijk door neuroplasticiteit wordt veroorzaakt en hoeveel door de subjectieve ervaring en psychologische begeleiding.
Conclusie
Het nieuwe onderzoek laat zien dat de werking van psilocybine in de hersenen waarschijnlijk complexer is dan één receptor die alle effecten veroorzaakt. Specifieke hersencellen lijken vooral betrokken bij neuroplasticiteit, terwijl hallucinogene effecten via andere routes kunnen verlopen. Dat kan belangrijk worden voor de volgende generatie psychedelische geneesmiddelen.
Bron: Nature
